De langste vluchten ter wereld, en de riem die je nooit afdoet

De langste lijnvlucht ter wereld is de dienst van Singapore Airlines tussen Singapore en New York, bijna 15.300 kilometer in maximaal negentien uur aan boord van een Airbus A350-900ULR. Vanaf oktober 2027 gaat Qantas Project Sunrise nog verder: Sydney-Londen non-stop, ongeveer twintig uur. Dit zijn vluchten die je in zonsopgangen meet, niet in uren.

Singapore Airlines heeft zijn Newark-route in 2018 nieuw leven ingeblazen en vliegt nu beide luchthavens van New York, JFK en Newark, terug naar Changi. Het toestel is gebouwd voor de afstand: de A350-900ULR vervoert slechts 161 passagiers, uitsluitend in business en premium economy, met een overmaatse brandstoflading en een cabine afgestemd op rust. Negentien uur is geen reis die je in één ruk doorkomt. Het is er een waarin je je installeert.

Ultralange afstand is niet nieuw, alleen sinds kort comfortabel. In 1936 vloog Pan American een vliegboot van het type Martin M-130 non-stop van San Francisco naar Hawaï, zo'n 3.860 kilometer in 19 uur en 36 minuten, in een tijd dat de oceaan eronder geen enkele uitwijkluchthaven bood. Veertig jaar later liet de Boeing 747SP Pan Am het record opnieuw verschuiven: New York-Tokio in 1976 en datzelfde jaar San Francisco-Sydney, bijna 11.900 kilometer en de eerste non-stop tussen Noord-Amerika en Australië. Elke generatie vliegtuigen heeft dezelfde kaart opnieuw getekend, elke keer een stukje verder.

Vandaag behoort de top van de tabel bijna volledig toe aan het zuidelijk en oostelijk halfrond. Singapore Airlines heeft de twee langste vluchten ter wereld in handen, Singapore-JFK en Singapore-Newark, beide boven 15.300 kilometer. Daarachter komen Qatar Airways van Doha naar Auckland met ongeveer 17 uur, Qantas van Perth naar Londen en Air New Zealand van Auckland naar New York. De lijst schudt om de paar jaar op, zodra een nieuw toestel of een nieuwe route arriveert. Project Sunrise zal er niet alleen bij komen. Het zal de lijst aanvoeren.

Project Sunrise behoort tot dezelfde traditie als de grote routes die eraan voorafgingen: reizen die zo betekenisvol zijn dat hun namen symbolen van afstand en ontdekking worden. Dat idee loopt door de Fly-Belts-collectie.

AUSTRAL roept de extreme zuidelijke routes op die Project Sunrise op het punt staat te hertekenen, waar de vluchten langer worden en de rode aarde de rand van de vertrouwde wereld markeert. RUNWAY staat voor de grijze strook waar elke grote route begint. POLAR volgt de kortere weg over de top van de wereld, een corridor die ervaren langeafstandsreizigers kennen. TRANSATLANTIC herinnert aan de oversteek die Europa en Noord-Amerika dichter bij elkaar bracht en het moderne luchtreizen mee vormgaf. PACIFIC kijkt naar de langste oceaanoversteken, met niets dan lucht en water urenlang in elke richting. SILK ROAD tekent een route die duizenden jaren werd afgelegd, eerst door karavanen en nu door vliegtuigen die Oost en West verbinden. TROPIC markeert de onzichtbare lijn van de evenaar, op hoogte gekruist zonder grens, landingsbaan of teken beneden. AMAZONAS volgt de uitgestrekte groene corridor van Zuid-Amerika, een ononderbroken landschap dat alleen van bovenaf zichtbaar is.

Het zijn geen vluchtnummers, maar routes, oversteken en landschappen vertaald in kleuren en op de grond gedragen. Hun door de luchtvaart geïnspireerde gespen en singelband geven de beeldtaal van de vliegtuigcabine weer, in riemen die speciaal voor dagelijks gebruik zijn ontworpen.

De kaart van het mogelijke blijft zich uitrekken. Telkens als het record verschuift, wordt een stad die twee vluchten ver lag er een. De volgende keer dat het verschuift, wordt het gemeten in een zonsopgang waar je dwars doorheen vliegt. Draag het vliegtuig.